Geert Wilders kreeg veel kritiek nadat hij in Londen zei dat hij de Turkse premier Erdogan een ‘total freak’ vond. Dat zou schadelijk zijn voor de Nederlandse export naar Turkije. Wilders zegt intussen dat hij dat soort uitspraken niet meer zou kunnen doen als hij deelneemt aan een nieuw kabinet en probeert zich daarmee wat meer aanvaardbaar te maken. Maar had hij eigenlijk wel ongelijk? Recep Tayyip Erdogan haalde de Europese media herhaaldelijk met controversiële uitspraken. Zo riep hij Turken in Duitsland op om zich zeker niet te assimileren en is hij een uitgesproken tegenstander van het de scheiding tussen kerk en staat die in Turkije door Ataturk werd ingevoerd. Zijn dochters stuurde hij naar de VS voor een opleiding omdat ze daar met een hoofddoek kunnen studeren. Ernstiger wordt het als hij tijdens politieke bijeenkomsten gedichten gaat voorlezen als “Minaretten zijn onze bajonetten, koepels onze helmen, moskeeën onze kazernes en gelovigen onze soldaten”. En intussen richt de buitenlandse politiek van Turkije zich steeds meer op Iran. De PR-affaire met de Turkse haatboot die naar Gaza voer om te provoceren en geweld te plegen en uit te lokken ten koste van negen mensenlevens roept gigantische vragen op. Alsook de plotse beschuldigingen aan Israelisch adres van betrokkenheid bij de PKK. Het lijkt een duidelijk strategie om Turkije te radicaliseren en zijn eigen macht uit te breiden in dat land. De grootste voorstanders van Turkse toetreding tot de EU geven inmiddels toe dat er nauwelijks nog vooruitgang wordt geboekt door Turkije om de vereisten op het vlak van mensenrechten en modernisering te halen. Erdogan verzet zich nu ook tegen sancties die men Iran wil opleggen omwille van het nucleaire programma van dat land. Turkije lijkt zich zo af te keren van het Westen en de rol van regionale leider te zoeken in het Midden Oosten. Erdogan een ‘total freak’ noemen verdient natuurlijk geen diplomatieke schoonheidsprijs. Maar de analyse is wél juist; Erdogan is druk bezig de koers van zijn land ingrijpend te veranderen. En die ontwikkeling is niet gunstig voor het Westen en de relaties tussen het Westen en Turkije.