Elk jaar weer lopen de kosten van de Nederlandse zorg verder op. We zitten nu met die uitgaven op ruim 5000 euro per inwoner van Nederland per jaar. Daarvan is ruim 60% voor de gezondheidszorg, de rest voor andere vormen van zorg. De meeste mensen merken eigenlijk alleen iets van de 1150 euro die ze zelf moeten betalen aan hun zorgverzekeraar. Maar ongemerkt betaalt de werkgever daar een vaak dubbel zo groot bedrag bovenop. Wat mij verbaast is dat er in Nederland gekozen werd voor een “eigen risico”. Dat zet geen enkele rem op de uitgaven, sterker nog, als je eenmaal het bedrag van dat eigen risico hebt uitgegeven kan je onbeperkt doorgaan. En een bezoek aan de huisdokter is ogenschijnlijk sowieso gratis. Hoe gratis het echt is, dat lees ik net in dit artikeltje. De kostprijs van een bezoek aan een huisartsenpost in Nederland varieert tussen de 35 en 184 euro! Een waanzinnig verschil en zeker als ik dat vergelijk met wat een Belgische huisdokter rekent: circa 22,50 euro waarvan ruwweg 17 euro wordt terugbetaald door de ziektekostenverzekering. Zo betaalt de patiënt in België voor de meeste behandelingen zelf een klein bedrag aan ‘remgeld’ mee. Dat remt zinloze onderzoekjes af en je wordt ook bewustgemaakt van de kostprijs van zorg. Een gemiddelde Nederlandse patiënt weet gewoon niet wat hij via zijn verzekeraar kwijt is aan een huisarts. Als hij wél zelf 184 euro voor een gesprekje van 10 minuten bij zo’n huisarts moest betalen en daarvan dan 75% terugkreeg van zijn verzekeraar dan zou hij heel erg snel overstappen naar een andere huisarts die een lager tarief hanteert. Waarom niet enige bewustwording en eigen verantwoordelijkheid in het systeem inbouwen? Het kan toch niet anders dan kostendrukkend werken?